Novel: Lost angle - บทนำ [Yaoi]
posted on 18 Feb 2012 11:20 by silenceserin in Novel
LosT Angle
.....................................................................................
บทนำ : ในห้วงฝัน
สีแดง...สีของเลือด สีของผลองุ่นที่นำมาหมักเป็นไวน์ชั้นเลิศ สีสันของหยาดโลหิตที่สาดกระเซ้นผิวหน้า..
ตัดกับสีขาว...สีของผิวเนื้ออันอ่อนละมุนงดงาม สีของปีกขนนกอันชดช้อย อ่อนละเอียดนุ่มราวกับผืนไหม..
ข้ามองดูสีฟ้าของนัยน์ตาที่วาววับราวกับลูกปัดสีสวย สีฟ้าอันงดงาม ความงามของเทพบุตรแห่งสวรค์ผู้ลือชื่อ.. มันงดงามนักนัยน์ตานี้มิใช่หรือที่คนผู้นั้นทอดมองราวกับเพ้อคลั้ง แววตาคู่นี้มิใช่หรือ ที่ได้แลสบความรักอันเปี่ยมล้นจากนัยน์ตาที่ข้าแสนรักคู่นั้น
ดวงตาคู่นี้มิใช่หรือ ที่ถูกยกย่องว่างามนักหนา ดวงเนตรอันงดงามนี้หรือมิใช่ ดวงตาที่เหล่าเทพบุตรเทพธิดาใหญ่น้อยต่างสรรเสริญเยินยอ...
งามนัก...งามเหลือ เกิน ท่านเทพบุตรผู้งดงามแห่งสรวงสวรรค์...
งามนัก ผิดกับดวงตาอันมืดมิดราวกับความมืดของรัตติกาล...ดวงตาอันแห้งผากและไร้ชีวิต..
นัยน์ตาคู่นี้ยังงามงด แม้จะถุกชโลมด้วยโลหิตสีแดงสดเปรอะเปื้อน ดวงตาคู่นี้มันกลมใหญ่และมีเส้นสีแดงของเลือดอยุ่โดยรอบ อา...ข้าจ้องมองมันอย่างหลงไหล จ้องมองมันด้วยความเพ้อคลั่ง มิไยดีเสียงกรีดร้องร่ำไห้อันน่ารำคาญหูใต้ร่าง...
เสียง...ไม่สิ เสียงนี้ เสียงนี้ก็ยิ่งมีคนรักใครนัก...
ข้อทอดมองดวงตากลมใหญ่บนฝ่ามือ ก่อนจะออกแรงบีบมันแน่น ก่อนจะอ้าปากลืนกินมันเข้าไปอย่างรวดเร็ว พลันร่างกายนี้รู้สึกราวกับพลังล้นปรี่ ราวกับว่าดวงตาที่กลืนกินลงไปทำให้ดวงตาของข้านั้นงามนัก...
อา...ข้าทอดมองกองเลือดตรงหน้า เอื้อมมืไปยังลำคอที่ส่งเสียงครางผะแผ่ว ข้าเอื้อมือไปหาปลายเล็บที่มีสีซีดดำพลันยาวขึ้น มันแทงเข้าไปในลำคอที่ขาวเพรียวงามระหง ข้าออกแรงสะบัด ดึงเอาสายเอ็นที่ให้ส่งเสียงออกมา เลือดสีสดไหลพุ่งออกมาจากลำคอของร่างตรงหน้าราวกับหิมะ หากข้าไม่สนใจ ข้ากลืนเส้นสีขาวนั้นลงไปในลำคอ พลฃันเปล่งเสียงหัวเราะออกมา รู้สึกราวกับว่าเสียงอันแหบห้าวไร้สเน่ห์ของข้า กลับกังวานใสราวกับระฆังทอง ดังเช่นคนที่เจาผู้นั้นหลงไหล..
ปีกสีขาวนี้แสนนุ่มละมุนนัก สีขาวบริสุทธิมิมีแปดเปิ้อน ผิดแผกกลับอีกสีดำสนิราวกับขนกาของข้ามากนัก สวรรคืเอ๋ย เหตุใดจึงไม่เป็นธรรมเหตุใดจึงเอนเอียงรักนผู้หนึ่ง ให้คนผู้นั้นได้รับความรักมากมายเสียจนล้นปรี่ หากอีกคนหนึ่งกลับไร้ผู้แยแสยินดี ทั้วที่กำเนิดเกิดมาจากสิ่งเดียวกัน
"..อาโลอิส...อาโลอิส...." ข้าได้ยินเสียงเรียกพร่ำจากที่ไหนสักแห่ง หากตัวข้าไม่สนใจจะฟังมัน ข้ามองเห็นปีกคู่นี้วาม้ด่นอยู่กลางแผ่นหลังงาม ข้าจึงเอื้อมมืไปหาแผ่นหลังนั้น เอื้อมไปฉีกกระชาก ออกแรงฉุดรั้งมันเพื่อมาเป็นของตน ด้วยแรงจากปลายเล้บสีดำมือน่ารังเกียจ
เสียงกรีดร้องที่ดังอยุ่ค่อยแผ่วหาย ด้วยลำคอนั้นมีเลือดไหลปานน้ำพุ หากข้าหัวเราะเเผ่วเบา กังวานไปทั่ว
เส้นผมสีทองเงาเงามทิ้งตัวอยุ่บนตักของข้า ข้าก้มมองมันด้วยสายตาหลงไหล สีทองประกายของเส้นผมนี้ช่างงามนัก ผิดแผกกับเส้นผมสีนิลแห้งผากปละเเข็งกระด้างของข้าเสียเหลือเกิน
ข้ากระชากเส้นผมนั้นออกมาด้วยแรงของตน มันหลุดร่วงอยู่ในมือข้าเป็นกำใหญ่ ข้าเอื้อมมือหยิบมันมาลูบไล้
ข้าก้มมองร่างที่อยู่บนตักตน มันมีสภาพราวกับมิใช่เทพผู้งดงามคนนั้น เลือดสีเข้มไหลอาบทั่วผิวกายสีขาวดวงตาสองข้างต่างกลวงโบ๋มีเพียงเลือดสีเข้มไหลเอ่อนอง ใบหน้างดงามเต็มไปด้ยรอยกรีดจนจำสภาพไม่ได้ เส้นผมสีทองหลุดแหว่งออกมาจากศรีษะดูน่าสมเพชนัก ลำคอของมันเอียงกระเท่ ด้วยมีเลือดสีเข้มไหลนองออกมาไม่ขาดสาย แล้วที่หลังของมันเล่า หลังของมันถูกกระชากปีกสีขาวออกมาจนไม่เหบือซาก มีเพียงร่างกายนอนทรมารบิดเบี่ยวรราวกับมิใช่ร่างของเทพผู้งดงาม ทุกสิ่งเป็นของข้า แฃ้ว ทั้งใบหน้านี้ ดวงตานี้ เส้นผม หรืแม้กระทั่งปีกสีขาว
ได้มาแล้ว ข้าได้มาตามต้องการ ทั้งดวงตาสีฟ้าที่ท่านรัก ทั้งปีกสีขาวที่ท่านหลงไหล เส้นผมอันงดงามที่ท่านเคลียดคลอและเสียงกังวานใสที่ท่านรักนักหนา
เพียงแย่งชิงมา ทุกสิ่งก้เป็นของข้า
....ข้าจะได้มัน ตามที่เจ้านายของข้าเอ่ย จะได้ความรัก เช่นที่เทพผุ้เป็นเจ้านายขับขาน
เพียงแค่แย่งชิงมา ช่างงายดายเสียนี่กระไร ...
...เพียงเท่านั้นท่านก็จะรักข้า เพียงเท่านี้ท่านก็จะหลงไหลข้า จะมองข้าเพียงผุ้เดียว เช่นที่ท่านมองมันผู้นี้...
...นี่จะเป็นข้า หาใช่ของเทวทุตตนนี้อีกต่อไป..
-------
กลิ่นยาโอยโชยคลุ้ง (ที่จริงก็แต่งแต่วายนิ เหอๆ)
อารัมภบทเลือดสาด รู้สึกว่าเหมาะกับทีมใหม่ดี > < และ..มันก็เกี่ยวข้องโดยตรงกับเฮดบล๊ิอก ฮ่าๆ
เรื่องนี้แต่งแนวเลือดสาด ดาร์กแฟนตาซี ออกมีเทพๆหน่อย คละเคล้าหลายแนวซะงั้น ฮ่าๆ
ยังไงก็ฝากติดตามด้วยนะคะ
ปล. รักคุณพี่่ 